Strefa martwa to odcinek elementu grzejnego, który nie oddaje ciepła. Znajduje się ona bezpośrednio przy głowicy grzałki. Jej zadaniem jest ochrona uszczelek oraz głowicy przed przegrzaniem.

Jeśli grzejnik pozostaje częściowo zimny, mimo pracującej grzałki, a do tego wydaje niepokojące odgłosy takie jak syczenie, bulgotanie czy przelewanie się wody, jest niemal pewne, że jest zapowietrzony. Odpowietrzenie będzie konieczne, aby nie uszkodzić grzałki i zapewnić optymalną oraz prawidłową wydajność grzejnika i utrzymać wymaganą temperaturę w pomieszczeniu.

W przypadku kiedy do grzejnika zainstalowana jest grzałka elektryczna i podczas jej pracy słychać dobiegające z grzejnika syczenie, wówczas możemy założyć, że przyczyną jest przewymiarowana grzałka elektryczna (zainstalowana grzałka jest zbyt wysokiej mocy) lub rurki tworzące element grzejny w grzałce przylegają do siebie lub grzejnika nie pozostawiając przestrzeni na cyrkulację czynnika grzewczego (wody). Sprawdź jak dobrać grzałkę do grzejnika?

Stopień ochrony IP (Ingress Protection) określa szczelność obudowy urządzenia elektrycznego przed dostaniem się do środka ciał obcych (pyłu, kurzu) oraz wody.

Jest to ilość ciepła oddawana do pomieszczenia przez grzejnik wyrażona w Watach (W). Określa, ile energii cieplnej grzejnik jest w stanie oddać przy określonych parametrach, aby utrzymać żądaną temperaturę w pomieszczeniu.

Moc grzejnika podawana jest często dla parametrów 75/65/20°C, ale wielu producentów podaje je także dla innych temperatur wody grzewczej, np.: 70/55°C oraz 55/45°C. Są to parametry korzystne dla pracy kotła kondensacyjnego i pompy ciepła.

Przykładowo grzejnik 2-płytowy, typu 22 o wysokości 500 mm i długości 1000 mm, uzyskuje moc grzewczą: 1497 W.

Ten sam grzejnik w tym samym pomieszczeniu, przy niższych temperaturach zasilania, uzyskuje niższe moce.

Moc grzejnika zależy również od temperatury otoczenia – wymaganej temperatury w ogrzewanym pomieszczeniu. Im temperatura pomieszczenia jest niższa, tym więcej ciepła może oddać dany grzejnik. Lub inaczej, im niższą temperaturę potrzebujemy np. w pokoju, tym mniejszy grzejnik możemy zastosować – o mniejszych wymiarach.

Są to standardowe parametry, dla których podawana jest moc cieplna grzejników:
75°C – temperatura wody zasilającej grzejnik,
65°C – temperatura wody powrotnej z grzejnika,
20°C – temperatura powietrza wewnątrz pomieszczenia.

Jaki potrzebny jest czas, aby nagrzać do temperatury 70°C zasobnik wody o pojemności 120 litrów, grzałką 2kW?

Można to zrobić, korzystając ze wzoru:
t = [m · Cw · (t2 - t1)] : P gdzie:
Dane:
m = 120l = 120kg – masa wody w zasobniku [kg]
Cw = 4189,9 [J/kg*°C] – ciepło właściwe wody
delta T = t2 - t1
t2 = 70°C– temperatura, do jakiej ma być podgrzana woda [°C],
t1 = 10°C– temperatura początkowa wody w zasobniku [°C],
P = 2kW = 2000W= 2000J/s - moc grzałki

Szukamy:
t = czas podgrzania wody [s],

Rozwiązanie
t = [m · Cw · (t2 - t1)] : P =
t = [120kg*4189,9[J/kg*st.C] * 60 st.C] : 2000J/s =
(po skróceniu jednostek)
t = 120 * 4189,9 * 60 * 1s : 2000 =
t = 15083s = 251min = 4h 11min

Pomoc:

ciepło właściwe - ciepło potrzebne do zwiększenia temperatury ciała o jednostkowej masie o jedną jednostkę,
temperatura początkowa wody w zasobniku (t1) wynosi 10°C (przyjmuje się, że zimna woda dopływająca do zasobnika, ma taką temperaturę)

Nie wolno stosować grzałek w zbiornikach ze stali nierdzewnej, bowiem następuje korozja elektrolityczna (galwaniczna), niszcząca powłokę grzałki (grzałka ulega korozji i się przepala). Stąd w stosunkowo krótkim czasie (zależnie od składu chemicznego wody jest to zazwyczaj od 2 do 6 miesięcy) pojawiają się wżery na elemencie grzejnym, który przecieka i grzałka nie nadaje się do dalszej eksploatacji.

Użycie elementu grzejnego wykonanego w całości z takiego samego materiału, jak zbiornik również nie rozwiązuje problemu korozji, jedynie wydłuża okres pojawienia się wżerów na elemencie grzejnym o kilka miesięcy.

Wżery na elemencie grzejnym zmniejszają grubość ścianki. Objawia się to dużym prądem upływu – inaczej mówiąc zadziałaniem bezpiecznika różnicowo-prądowego, a w przypadku jego braku – tzw. rozszyciem (pęknięciem) elementu grzejnego.

W zasobnikach ze stali nierdzewnej należy montować anodę magnezową, którą należy okresowo wymieniać (co 12 - 18 miesięcy). Jeśli jest anoda magnezowa w zbiorniku i będzie okresowo kontrolowana to można zamontować grzałkę.

Montowana w bojlerach ze stali nierdzewnej anoda z magnezu ma za zadanie ochronę przed korozją galwaniczną całego układu. W środowisku elektrolitu stykające się ze sobą różne materiały tworzą ogniwa galwaniczne i mniej szlachetny metal (anoda) ulega korozji. Materiał stanowiący katodę w takiej parze nie koroduje lub koroduje bardzo powoli. W przypadku łączenia stali nierdzewnej z miedzią to stal nierdzewna jest katodą, więc może spowodować korozję grzałki miedzianej.

Zapobiega się temu przez wprowadzenie to takiego środowiska materiału bardziej anodowego, czyli magnezu, który utworzy ze stalą nierdzewną parę elektrochemiczną i ulegnie korozji szybciej niż miedź, chroniąc w ten sposób grzałkę z miedzi. Stan anody z magnezu należy, więc kontrolować i cyklicznie ją wymieniać. Dopuszcza się montaż w zbiornikach z małą ilością wody (np. grzejniki drabinkowe - łazienkowe).